Opgegroeid op de Picardthoeve, een boerderij met wortels tot in de dertiende eeuw, ontwikkelde Nico als kind een levenslange fascinatie voor tijd en geschiedenis, aangewakkerd door een schoolmusical waarin hij de rol van tijdreizende professor speelde.
Van vuurstenen pijlpunten zoeken in de akkers tot verhalen over raatakkers, boermarken en de kloosterboerderij van weleer; het artikel schetst hoe verleden en verbeelding in dit Drentse landschap samen komen.
Ook de ingrijpende veranderingen door de ruilverkaveling komen aan bod, evenals de manier waarop Nico via de coöperatie Herenboeren Assen opnieuw verbonden raakte met de plek van zijn jeugd, een cirkel die zich sluit tussen verleden en toekomst.
Dit is een artikel uit het Asser Historisch Tijdschrift van de Asser Historische Vereniging.
